„Uczeni z Uniwersytetu w Kalifornii po wieloletnich badaniach doszli do wniosku, że długość życia mężczyzn zwiększa się średnio o 11 lat przy zachowaniu następujących zasad nie nadużywania napojów alkoholowych, całkowitej rezygnacji z palenia, regularnego jadania, 8godzinnego snu na dobę. 45letni mężczyzna może żyć jeszcze przynajmniej 33 lata, jeżeli będzie przestrzegał wszystkich tych zasad. Według specjalistów z Kalifornii — jak wynika z ich danych — najniższa śmiertelność występuje wśród mężczyzn aktywnie uprawiających sport.
Niestety, w żadnym z trzech zaproponowanych wyżej testów nie ma punktu, który przewidywałby tak ważny komponent rozkładu dnia, jakim jest gimnastyka poranna. Aby wyrównać tę lukę, autor proponuje Czytelnikowi następujący dialog, w którym współrozmówcą nie będzie Nikitin, lecz inny profesor, również lekarz (prosił, żeby nie podawać jego nazwiska), wiek 48 at, stan zdrowia dobry, w młodości miał pierwszą klasę sportową w gimnastyce.
ROZMOWA O GIMNASTYCE
— Panie profesorze, czy pan uprawia gimnastykę poranną ;
— Obowiązkowo. Każdy swój dzień zaczynam od dwunastu ćwiczeń na pracę więzadeł i na rozruszanie wszystkich mięśni.“(14)